Betaald dames voetbal: De reddende engel (sep 1978)

Sommige mensen houden van een avondje ARC. Ondergetekend vindt dat AVRO best een aardige omroep, maar als er weer gevoetbald wordt, dan heb ik als erkende voetbalfreak op alle velden in Zuid- en Noord-Holland te vinden.
Alleen maar om te kijken of er soms ergens beter wordt gespeeld dan bij ARC. Nou, dat valt dus aardig tegen. Mijn zwart-rode (of geheel rode of blauwe) bril is daar natuurlijk enigszins debet aan.
Dus opgetogen naar de "Boys", Alphen, Noordwijk, Quick Boys, Amsterdam 703 enzovoorts. Laatstgenoemde evenement was verre weg het aardigste. Niet vanwege het spel (gemiddeld een 5 1/2, met een 7 voor Fluminense) maar vanwege de gebeurtenissen buiten het veld.
Een paar honderd "Ajax-supporters" vermaken de overige toeschouwers uitmuntend door met bierblikjes te gooien, de tweede een eerste te ruineren, brandjes te stichten, racistische opmerkingen te plaatsen en tegen ex-bewoners van onze voormalige provincie Suriname en vooral met hun geweldige zangcapaciteiten.
Met stip genoteerd was het lied (bedoeld voor AZ`67) "Molenaar, Molenaar, schop ze in elkaar". Toen deze smeekbeden niet verhoord, zochten ze op de tribune maar naar een 'molenaar' en ramden er op los.

Pal achter mij zaten een paar aardige Amsterdammers (die bestaan ook) die dit waarschijnlijk iedere veertien dagen meemaken. Het liet hen volkomen koud. Ze hadden het veel te druk met het vermaken van hun deel van de tribune. Een van hen, een Harry-Nak-achtig figuur, bestelde vier blikjes bier bij een opgeschoten horeca-jochie van circa vijftien jaar en moest daarvoor F 10,-- betalen. Deze prijs schoot duidelijk in het verkeerde keelgat. "Ik mot er maar vier, geen tien", was zijn verweer, maar het jochie liet duidelijk merken dat hij die prijs niet had vasgesteld. Ik ben blij dat Gerrit Lagerweij bij ons de horecaman is, dacht ik bij mezelf.
Het hoogtepunt, behalve de damesvoetbalwedstrijd, was duidelijk het parachutespringen. Nadat de speaker had gezegd dat hij helaas geen radiografisch contact met de springers kon krijgen en pal daarop door de microfoon riep: "Welkom Jack, welkom Bart (de parachutisten hingen toen zo'n 200 meter boven het stadion) brulde Harry Nak: "Hij zegt dat er geen radiocontact mogelijk is, kunnen ze waarschijnlijk liplezen, dat is grote klasse".

Toch heb ik ook nog leuk voetbal gezien en wel van het Nederlands Dameselftal tegen "Ajax - Los Angeles". Deze wedstrijd stond als enige op een behoorlijk peil. Een combinatie van redelijk goed voetbal (Ned. Elftal) en lekkere meiden (Ajax-L.A.). Vooral toen de Ajax-L.A> girls hun shirtjes na afloop van de wedstrijd uittrokken en deze aan hun tegenstanders gaven, raakte het stadion in vervoering. Het betaald voetbal is m.i. alleen maar te redden door betaald damesvoetbal in te voeren. De grootste raddraaiers kijken dan hun ogen uit en hebben geen tijd om de boel op te ruien.
Ajax (Amsterdam) won het toernooi, maar vraag niet hoe. Het merendeel van het publiek ging mopperend naar huis. Een gedeelte Ajax-blinden ging juichend het veld af, maar ja die komen dan ook niet voor het voetbal.
Ik moet nu niet denken dat ik een Ajax-hater ben. In tegendeel, ik ben van mijn jongste jaren af Ajax-aanhanger, maar wat dat zooitje F-side figuren (in het Olympisch stadion ondergebracht in vak SS, dat kan geen toeval zijn) er van maakt, is walgelijk. Bij ons sast een supporter ook wel een buiten de pot, maar dan nog niet bij een ander in z'n nek. Ik houd het maar weer voor een seizoen amateurvoetbal en misschien zelfs wel zo af en toe een avondje AVRO.



Hoogachtend,
Archibald Strohalm
Archibal Strohalm


© Historische Commissie sv ARC - 2017
Aan de gegevens op deze site kunnen geen rechten worden ontleend.