Jaan heeft het gedaan (jan 1979)

Ze zagen het al helemaal zitten, Kees een nieuwe fiets, Willem een nieuw horloge en voor z'n Truus een paar pantoffels.
Johnny had het toch zelf voor de t.v. gezegd: "niks aan de hand, we hebben vandaag verloren, maar volgende week zullen we Barry en z'n Boys eens een poepie laten ruiken".
Nou, half Nederland heeft zich het lazarus gelachen toen Sjors en z'n kornuiten onder de zoden werden gestopt.
Eigenlijk is het helemaal niet om te lachten, diep treurig, dat zo'n Cees en Klaas met geld moeten smijten om een stelletje verwende profs op gang te krijgen. Het zou me niks verwonderen als Jaan de schuld van het mislukken van plan 17 in de schoenen krijgt geschoven. Twee keer doe-ie niet mee, omdat ie zo nodig op zondag naar langs de lijn moet luisteren en prompt wordt er geen punt meer gehaald.
Het mislukken van plan 17 is het enige lichtpuntje van het afgelopen voetbaljaar, want ga maar na: Ajax geen kampioen, Nederland verliest weer een W.K. finale, we krijgen met 3-1 van Mofrika klop, ARC 7 draait niet meer zoals vroeger, niks dan ellende. Laten we 1978 maar gauw vergeten.
De KNVB heeft ondergetekende gevraagd eens een onderzoek te in te stellen naar het gedrag en de objectiviteit van de grensrechter in afdeling van ons eerste elftal. Dat werd tijd ook. Het is mij volstrekt onduidelijk geweest waarom scheidsrechters een cursus moeten volgen voordat ze mogen fluiten, terwijl een grensrechters zomaar worden losgelaten terwijl niemand weet of de betreffende persoon een handsbal van scrum kan onderscheiden.
Het rapport is nog niet helemaal af maar ik zal een tipje van de sluier oplichten. Het volgende typen grensrechters zijn mij opgevallen (U begrijpt dat er geen verenigingsnamen genoemd mogen worden).

1. de goede grensrechter:
Hieronder valt zeker Gerrit Vermaas en nog enkele anderen.
Deze grensrechters worden volledig door de scheidsrechter en beide ploegen geaccepteerd. Ik heb ze dan ook direct voorgedragen voor het p.d.g.-diploma (praktijkdiploma grensrechteren) zonder dat ze examen hoeven te doen.

2. de te oude grensrechter
Is zo te zien een aardige oude heer in een vaal trainingspak; loopt 's winters op goedkope sportschoenen en zomers op z'n zondagse schoenen te vlaggen. Dit zgn. C.D.A.-type houdt zich het liefste op ter hoogte van de middellijn en vraagt aan z'n laatste man of er sprake is van buitenspel, die dit meestal direct beaamt. Omdat dit type waarschijnlijk al circa 100 jaar vlagt dient de KNVB een afvloeiingsregeling te bedenken om het gedwongen afscheid wat te verzachten.

3.het meelevende type
Geeft meer aanwijzingen aan z'n eigen ploeg dan dat hij op het gebeuren in het veld let.
Zijn over het algemeen brave borsten, die je zonder opzet een oor aannaaien.

4. Het gemene type
Komt helaas nogal eens voor. Voelen zich twaalfde man en vertel1en trots na afloop van de wedstrijd dat ze een punt verdiend hebben voor de ploeg. Hier is maar één oplossing mogelijk: verbannen naar Siberie

5. De publiekprater
Een type grensrechter die te vergelijken is met het meelevende type. Deze figuur vindt het nodig om de door hem genomen beslissingen met het publiek te bespreken, om even later een buitenspelgeval van 30 meter over het hoofd te zien. Naaien vaak eigen ploeg ongewild een oor aan.

Tot zover de grensrechters. U begrijpt, dat dit rapport zeer waarschijnlijk wel in de doofpot zal verdwijnen.
Iedereen een voorspoedig en sportief 1979.



Hoogachtend,
Archibald Strohalm
Archibal Strohalm


© Historische Commissie sv ARC - 2017
Aan de gegevens op deze site kunnen geen rechten worden ontleend.